Her er hele leserinnlegget:

Tankar og oppfordring etter trafikkuhell

Torsdag 2. februar hadde kona mi eit trafikkuhell litt utanfor Kvamsøy i Balestrand. Ho mista kontrollen over bilen og køyrde i fjellveggen på det særdeles glatte føret. Klokka var 0740 og ho var på veg til jobb i Høyanger. Ho fekk brotskader, hadde alvorlege pusteproblem og kom seg ikkje ut av bilen med eiga hjelp.

Denne hendinga har fleire sider. Den første og viktigaste: Bilen stod skrått og unaturleg og sperra halve vegbana. Fleire bilar passerte utan å stanse, nokre av dei reduserte rettnok farten og kika raskt på den krasja bilen og føraren, heile fronten bak til frontruta var heilt knust, før dei ga gass og forsvann.

Eg viser til vegtrafikklova §12. «Plikter ved trafikkuhell: Einkvar som med eller utan skuld er blanda inn i trafikkuhell, skal straks stanse og hjelpe personar og dyr som er komne til skade, og elles delta i dei tiltak som uhellet gir grunn til. Denne plikta har, om det er nødvendig, også andre som er i nærheita eller som kjem til staden.»

Eg konstaterar at denne heilt sentrale paragrafen etter mi meining vart broten av fleire bilførarar denne morgonen. Slik framferd er vanskeleg å respektere, dessutan er den straffbar. Det andre poenget er dei signala som vert gjevne ved slik framferd, ved ikkje å stanse for å hjelpe. Kona mi sat hardt skadd og hjelpelaus og såg bilførarar som ikkje stansa og hjelpte til. Kva med hennar kjensler? Eg unnar ikkje nokon, heller ikkje dei som ikkje stansa, eit slikt kjenslesterkt kaos og kjensle av å vere heilt hjelpelaus og forlaten.

Det tredje poenget er pressa si rolle med lynrask publisering av ulukkesbilete på nett. No vart dette heldigvis ikkje noko dødsulukke, men marginane i trafikken er små. Kven tenkjer på varsling av pårørande? I denne konkrete situasjonen var reportasjen med bilete frå ulukka publisert på nett før eg fekk høve til å varsle vaksne barn som bur borte. Dei fekk heilt sjokk då dei såg reportasjen på nett få minutt etter krasjet. Det må vere mogeleg å publisere på nett utan bilete eller ved bruk av generelle bilete. Så får heller bilete frå ulukka publiserast seinare, dersom det er så naudsynt,  når det er bekrefta at nærmaste pårørande er varsla.

Det fjerde poenget er meir ei oppmoding til dei som ikkje stansa. Eg tykkjer dei skal ta kontakt med politiet sjølve og forklare kvifor dei valde å ikkje stanse og hjelpe til. Det kan vere god mentalhygiene i ei slik handling. Elles vil eg oppmode folk om å ta litt meir vare på kvarandre, om ikkje å vere så redde for å vise hjartevarme og omsut for folk som truleg er i ein farefull eller vanskeleg situasjon. Det er betre å spørje ein gong for mykje om eg kan hjelpe eller ein gong for lite.